پنجشنبه, مرداد 31, 1398
     


درباره ی آهار
تاریخ: 1392/01/08 نظرات: 0 نظر نمایش: 1967 مرتبه تعداد امتیاز: 85   (Article Rating)
اهار قطب کشاورزی و صنعتی رودبار قصران -نشریه اوای قصران اسفند 1391

  

روستای آهار قطب کشاورزی – دامداری و زنبورداری رودبار قصران

روستای آهار یکی از فعالترین روستاهای رودبار قصران در زمینه انواع محصولات کشاورزی می باشد. این روستا دارای بیشترین جمعیت و زیادترین وسعت در بین روستاهای رودبار قصران می باشد .

از شرق با روستای شهرستانک از جنوب با درکه ، دربند و پس قلعه  از غرب با روستای ایگل و از شمال با فشم، میگون، دربندسر و شمشک همسایه می باشد . این روستا از روستاهای پر آب رودبار قصران می باشد و نام آن نیز از دو کلمه (او) به معنی آب و (هر) به معنی آسیاب کردن و در اصل اوهر بوده است یعنی محلی که آب زیادی برای آسیاب کردن گندم دارد . ورودی این روستا هم اکنون (گل اوهر) به معنی گلوی آهار یا ورودی آهار نامیده می شود  .

این روستا بدلیل گستردگی زمینهای کشاورزی به دامنه های وسیع کوههای بی شمار آن و وجود دو رودخانه پیش کُنک و شکرآب از قطب های کشاورزی ودامداری وزنبوری داری منطقه می باشد .

عمده ترین محصولات کشاورزی آن آلبالو ، گیلاس ، سیب ، گلابی و گردو می باشد . در فصل اوج برداشت میوه در تابستان گاهی در یک روز نزدیک 20 تن میوه به میادین تهران ارسال می گردد و در مجموع سالیانه 800 تا 1000  تن انواع میوه در این روستا تولید می گردد .

وجود رودها ، دره ها و چشمه های متعدد و بارش مناسب سالیانه نزدیک به 670 میلیمتر و پوشش وسیع ومتنوع گیاهی از جمله باریچه، کُما، حلوی، وایه، کُلزنگ،ریواس- اَلَرگ، آویشن، بومادران، بادرنجبویه و انواع گیاهان دیگر زمینۀمناسبی برای دامداری و زنبوری داری را در آهار فراهم کرده است .

نزدیک به 3000 گوسفند و 1000 کندوی زنبور عسل در آهار همچنین تعداد زیادی مغازه تراشکاری وجود دارد . جمعیت روستا مطابق آخرین سر شماری حدود 950 نفر و در تابستانها به حدود 4000 نفر بالغ می گردد

نشریه اوای قصران

 

                                                 تهیه وتنظیم :جعفر نادی -الناز بلوچ

کد: 174
گروه: گردشگري و طبيعت
نویسنده خبر:
امتیاز بندی

در حال حاضر هیچ نظری ارسال نشده است
ارسال نظر:
تنها کاربران ثبت نام شده مجاز به ارسال نظر می باشند.
تبليغات
حريم كاربران  |  شرایط استفاده
كليه حقوق براي انجمن علمي فرهنگي آهار محفوظ است 1389