چهارشنبه, تير 05, 1398
     


درباره ی آهار
تاریخ: 1390/12/26 نظرات: 0 نظر نمایش: 3131 مرتبه تعداد امتیاز: 3380   (Article Rating)
شو اَلَفه و تک تک پا در آهار

 

شو اَلَفَه و تک تک پا در آهار
در گذشته و زمانی که آیین زرتشت در سرتاسر ایران رواج داشت مردم طبق آموزه های زرتشت بر این باور بودند که پنج روز قبل از تحویل سال نو روآن درگذشتگان و نیاکان به زمین می آمدند و سال نورا میهمان خانواده خود هستند .در این روزها خانه باید پاک و تمیز باشد و در خانه صلح و صفا بر قرار باشد تا مهمانان خشنود باشند .باید خانه را ازپلیدی پاک کرده (خانه تکانی) و خود نیز جامه نو و زیبا بر تن کنند و سر و روی بیارایند و با چهره ای گشاده و خندان به استقبال بروند. برای خوش آمد آنها اتاقی را می اراستند ودر آن چندین شمع روشن میکردند ودر آن بر روی سفره ای انواع خوراکی های خوش طعم و خوش مزه و انواع شیرینی می چیدند تا هنگامی که فَرَوَهَر( روان) درگذشتگان به دیدار خانواده می آید در این اتاق پذیرایی شود .این چند شب را اَلَفه (ALAFE)میگفتند .هزاران سال این رسم در ایران اجرا میشد .در آهار نیز به این شبها (شو اَلَفَه)میگفتند .اَلَفه در لغتنامه دهخدا به معنی جشن و سوروسات آمده است .در این چند شب در آهار هم مردم انواع اطعمه از قبیل ماست ،پنیر،سرشیر،حلوا،کوکو،پلو ،اش و......با نان محلی آماده میکردندو درون مجمعه میگذاشتند که به آن خُن (خوان )میگفتند .سپس آنها را به مسجد هر محل یا اماکنی که از قبل تعیین میکردند میبردند و مردم در انجا جمع شده و دور مجمعه ها مینشستند و خوراکی ها را صرف میکردند .پس از صرف غدا شخص مومن و مورد وثوق و اطمینان اهالی دعای سفره را میخواندو برای درگذشتگان طلب رحمت وبرای مردم آرزوی سلامتی ومبارکی در سال جدید از خداوند بزرگ طلب میکرد .همچنین شب جمعه آخر سال را به زیارت اهل قبور میرفتند و در آنجا نیز با آش و خرما و حلوا و سایر خوراکی ها از مردم پذیرایی میشد و برای درگذشتگان طلب مغفرت وبرای آنها فاتحه خوانده میشد (این رسم هنوز هم باقی است ودر سرتاسر ایران اجرا میشود ).
از دیگر مراسم قبل از نوروز رسم ( تک تک پا ) بود که در شب چهار شنبه آخر سال جوانان روستا طنابی برمیداشتند و به سر آن کیسه ای یا دستمالی میبستند و آنرا از دریچه یا پنجره خانه هابه درون می انداختند تا صاحب خانه توی آن مفداری خوراکی یا تنقلات بریزد و آنرا ببندد سپس دستمال را میکشیدند و خوراکی ها را برمیداشتند .این رسم در تهران تحت عنوان قاشق زنی برپا میشد و جوانان چادری روی سر می انداختند (برای اینکه شناخته نشوند )سپس به در خانه ها میرفتند و با قاشق به پشت کاسه ای میکوبیدند و از خانه ها خوراکی و عیدی طلب میکردند .
این سنت هنوز هم در مناطق زیادی از کشور عزیز و باستانی مان با عنوان شال اندازی بر پا میشود . در بسیاری از نقاط از جمله آذربایجان،کردستان،لرستان در شب چهار شنبه آخر سال نو جوانان و جوانان به بام خانه ها میروند و کیسه یا شالی را که به طنابی متصل است از روزنه بام یا پنجره به درون اتاق می اندازند.اهل خانه هم شیرینی و تنقلات در کیسه آنان میریزند و آنها را شاد میکنند .اما بعضی مواقع جوانانی که خواستار دختری هستند و پدر و مادر دختر بهانه گیری میکنند .شال یاد شده را به خانه مورد نظر می اندازند و هرچه خوراکی برای آنها در شال میریزند قانع نمیشوند تا سرانجام جواب مثبت عروسی را بگیرند .شال اندازی یا همان تک تک پای آهار حتی درسایر کشورهای همسایه که نوروز را جشن میگیرند همچنان به عنوان یکی از مراسم قبل از سال نو برپا میشود و در تاجیکستان این مراسم با جشن و پایکوبی بیشتری بر گزار میگردد به طوری که تمام خانواده ها در آن مشارکت دارند . با آرزوی بهروزی و شادی برای مرد م خوب آهار و سرفرازی و افتخار برای ایران عزیز.هر روزتان نوروزو دلهایتان  شاد.

با تشکر از آقای جعفر نادی

کد: 145
گروه: ادبي و فرهنگي
نویسنده خبر:
امتیاز بندی

در حال حاضر هیچ نظری ارسال نشده است
ارسال نظر:
تنها کاربران ثبت نام شده مجاز به ارسال نظر می باشند.
تبليغات
حريم كاربران  |  شرایط استفاده
كليه حقوق براي انجمن علمي فرهنگي آهار محفوظ است 1389